Tips & Tricks
Veilig chippen met een houten vijf

David Loggie is een naam met een bekende klank, en da’s niet vreemd. De Engelsman was twaalf jaar als betaald voetballer actief in ons land, bij clubs als Sparta en AZ. En bepaald niet anoniem. Hij maakte in zijn achttienjarige loopbaan als prof liefst 121 doelpunten, en was alom geliefd. Maar de voetballerij heeft Loggie vaarwel gezegd. Alles draait nu om golf.

Eigenlijk keert David Loggie (55) daarmee terug naar zijn roots. Want de Engelsman was eerder golfer dan voetballer. Niet vreemd, want aan de overkant van de Noordzee wordt golf ook de jeugd met de paplepel ingegoten. En David Loggie was geen uitzondering. Loggie lacht, en vertelt hoe zijn oma aan de wieg stond van zijn golfcarriere. ,,We woonden in Newbiggin, een dorpje aan zee ten noorden van Newcastle. Als oma me uit school haalde, liepen we over het strand naar huis. Ze had een grote plastic golfclub voor me mee, en zo liep ik in het zand ballen te slaan tot ik erbij neerviel.’’
De volgende stap was de plaatselijke golfcourse. Van een golfvaardigheidsbewijs hebben de Britten nog nooit gehoord, maar Loggie werd ook niet meteen losgelaten. ,,Ik mocht eerst alleen in de rough slaan, en kwam daarna steeds verder. De fairway, de tee, de green, en uiteindelijk gewoon de baan in. Mooie manier om golf te leren.’’
Loggie woonde in ieder geval op de juiste plek. Het gebied boven Newcastle is echt vergeven van de golfbanen. ,,Op een strook van vijftig kilometer lagen er volgens mij liefst 47. En daar zitten echt fantastische banen bij.’’
Kijken
Les nam Loggie opmerkelijk genoeg nooit. Hij leerde golfen vooral door te kijken. Loggie genoot ervan goede golfers te observeren en hun technieken over te nemen. ,,Ik keek naar de topspelers, naar de mannen die in de grote toernooien speelden, zoals het Brits Open. Maar ik keek ook bij de clubwedstrijden. En daarna ging ik zelf aan de slag. Op de range, op de baan.’’
Loggie ontwikkelde zichzelf tot een uitstekende golfer, maar ondertussen ook tot een uitstekende voetballer. Met het laatste besloot hij zijn brood te verdienen. Eerst in Engeland, bij Burnley FC en York City. Daarna haalde Barry Hughes hem naar Nederland, naar Sparta. En Loggie is nooit meer weggegaan. Liefst zeven jaar van zijn loopbaan bracht hij door in Noord-Holland, bij AZ. Hij woont nog altijd in Alkmaar. In 1993 zette Loggie een punt achter zijn loopbaan.
Daarna was er een welhaast logisch vervolg. ,,Ik ging aan de slag als trainer bij amateurclubs.’’ Loggie had er aardig wat onder zijn hoede, waaronder clubs als WFC uit Wormerveer en JVC Julianadorp. Maar het aanvankelijke enthousiasme ebde weg, en Loggie stopte uiteindelijk. ,,Ik was er helemaal klaar mee’’, zegt hij eerlijk.
Genieten
Sindsdien stortte Loggie zich weer op zijn oude passie, op golf. ,,Daar kan ik echt van genieten, heb ik plezier in. Ik vind het ook leuk mensen te helpen, ze iets mee te geven. Ik krijg er een kick van als ik met iemand aan de slag ga en diegene pikt dat op.’’
David Loggie belandde al snel bij Regthuys. ,,Daar heb ik een en ander gedaan, een beetje geholpen. Meer zat er niet in, want ze hadden daar al vier professionals, en ruimte voor een vijfde was er niet.’’
De oplossing diende zich aan uit een andere hoek. Uit Julianadorp, waar Loggie al bekend was na vier jaar trainer te zijn geweest van de plaatselijke voetbalclub. Nu is hij er opnieuw trainer, maar dan bij de plaatselijke golfclub: Ooghduyne. ,,Ze zochten een professional, en dat leek me natuurlijk wel wat. Ik kende de mensen, het dorp, voelde me daar thuis.’’ Zo begon Loggie vorige maand officieel als professional bij Ooghduyne, en een dikke maand later is zijn conclusie duidelijk. ,,Ik vind het geweldig, heb het elke minuut naar mijn zin. Dit is zo ontzettend leuk om te doen. Hier word ik echt gelukkig van.’’
Loggie loopt zijn kantoortje uit, naar buiten. Een groepje oudere mannen is op weg naar de eerste tee van de baan aan de voet van de duinen. Loggie groet joviaal, en krijgt een spontane groet terug. Ooghduyne heeft hem al in de armen gesloten. ,,Dit is zo’n warme club’’, verzekert hij.
Tips & Tricks
Bij de chipping green van Ooghduyne maakt David Loggie duidelijk wat hij de lezers van Regiogolf wil meegeven. Of eigenlijk doorgeven. Want het zijn de oude lessen van zijn oma die hij nu verwerkt in zijn tips. ,,Mijn oma was een koningin rond de green. Ze had destijds een jigger, of een texas wedge zoals ze het later wel eens noemden. Een soort putter met wat loft, zo’n oude hickory shaft eraan. Daarmee legde ze alles bij de vlag. Ik heb vaak ademloos staan kijken. Maar die club werd uiteindelijk verboden, en daarna moest er iets anders verzonnen worden.’’
Loggie doet een greep in zijn tas en haalt zij houten vijf tevoorschijn. Vervolgens dropt hij wat ballen in de rough buiten de green en gniffelt om het verbaasde gezicht van de toeschouwers. ,,Zo’n houten vijf’’, zegt hij dan, ,,heeft eigenlijk dezelfde eigenschappen als die club van mijn oma. Je kunt er fantastisch mee chippen, en bovendien nog heel veilig ook. Een misslag komt zelden voor.’’
De Engelsman demonstreert, en begint met de melding dat het eigenlijk allemaal hel simpel is. ,,Je gebruikt de houten vijf als een putter, alleen je moet even wat laag grippen omdat anders de stok te lang wordt. De slag is hetzelfde als bij een putter, de houding ook. Zelfde stand, recht naar achteren, recht naar voren.’’
Situatie
Het is daarbij vooral de bedoeling dat de bal veel rolt. Loggie: ,,Dit werkt minder goed als de vlag dicht bij de rand van de green gestoken is. Je moet daarom goed kijken hoe de situatie is. Waar ligt de bal, waar staat de vlag? En met een hindernis tussen bal en vlag gaat het uiteraard ook niet op.’’
Loggie demonstreert nog eens, en holed prompt uit van een meter of drie buiten de green en na pakweg twintig meter rol. ,,Ik stop’’, roept hij lachend.
Hij heeft het gebruik van de houten vijf (kan ook goed een rescue of een houten drie zijn) voor het chippen rond de green ook al onder de aandacht gebracht bij de leden van Ooghduyne. Zij reageerden preces zoals Loggie had verwacht. ,,Mensen kijken echt van ‘wat doe je nou?’. Het is gewoon een feit dat 95 procent van de golfers voor dit soort slagen een pitching wedge pakt. Omdat het zo hoort, zeggen ze dan. Maar wie zegt dat? Het gaat erom dat de bal bij de hole komt, en dit is daarvoor een uitstekende manier. Bij andere clubs heb je nog wel eens kans dat die in het gras blijft steken. Dat is door de ronde zool met een houten of rescue vrijwel onmogelijk. Echt, er kan eigenlijk niets mis gaan.’’
Chippen met de houten vijf:
-   Iets korter grippen
-   Stand als bij een putter
-   Slag als bij een putter
-   Gewicht iets op het linkerbeen
-   Bal wat links in de stand
Artikel geplaatst op: 13 november 2012 - 22:41

Gerelateerd

Delen