Martijn & Jan Kees

Hi Jan Kees,
Eindelijk, het is bijna zo ver. Nog even en het is weer tijd voor de Ryder Cup. Op Le Golf National dit keer, de baan die in 2011 The Dutch de loef afstak in de strijd om de tweejaarlijkse wedstrijd. Wat was het mooi geweest als we niet naar Parijs maar naar Spijk hadden moeten gaan eind september. Of niet? Ik vind The Dutch een mooie toernooibaan, maar toen ik kort na de bekendmaking voor het eerst op Le Golf National kwam, was ik me er meteen van bewust dat 'we' terecht verloren hadden. Want wat een baan ligt er daar even buiten de Franse hoofdstad. Niet alleen
zijn bijna alle holes ijzersterk, de slotreeks is ongekend en de vele heuvels bieden onbeperkt kijkplezier. De ruim 65.000 (!) toeschouwers die ze elke dag verwachten kunnen hun lol op. Dat gezegd hebbende: op wie zet jij je geld deze editie? Lang was Amerika de torenhoge favoriet, maar Team Europe zou wel eens beter voor de dag kunnen komen dan verwacht. Of is dit een typisch geval wensdenken?
Au revoir!
Martijn
Hallo Martijn,
Op basis van de wereldranglijst moet Amerika wel de grote favoriet zijn. En als ze winnen, dan is dat de eerste zege op Europese bodem sinds 1993. Dat duel op The Belfry zal de meeste spelers niet veel zeggen. Ze waren te jong of zelfs nog niet eens geboren...
De manier waarop de Amerikanen ‘ons’ twee jaar geleden aan de zegekar bonden, was veelzeggend. Meer klasse, meer ambitie. Al moet ik daar wel aan toevoegen dat Darren Clarke één van de zwakste Europese captains in de geschiedenis was. Slecht voorbereid en vertrouwend op wildcards die allesbehalve in vorm waren.
Wat dat betreft zit het met Thomas Björn wel goed. De Deen zul je niet op vriendjespolitiek kunnen betrappen en hij zal er alles aan doen dat van 28 tot en met 30 september het best beschikbare team aan de start zal verschijnen.
Maar dan nog: zijn collega Jim Furyk heeft gewoon de betere spelers. De kern zal worden gevormd door de mannen die in 2016 topprestaties leverden. Met Patrick Reed als de nieuwe aanjager.
Als wij menen dat we daar straks Ian Poulter tegenover moeten stellen, dan is dat een echt ‘old school denken’. Hoezeer ik Poulters wedstrijdmentaliteit ook bewonder, het is een speler die zijn beste tijd heeft gehad. Met alleen passie kom je er niet in de harde wereld van topgolf.
Groet,
JK
Artikel geplaatst op: 15 september 2018 - 16:50

Gerelateerd

Delen