Martijn & Jan Kees

Hallo Jan Kees,
Niet zo lang geleden maakte je voor de website van Golfers Magazine een soort tussenbalans op van het seizoen van de Nederlanders tot nu toe. Het oordeel was – voortkomend uit de kille cijfers – niet per se rooskleurig. Wil Besseling, Reinier Saxton en Daan Huizing hebben aardig wat euro's achter hun naam, de overige spelers stelden tot half juni teleur. Wil een van de acht landgenoten op het circuit zich via de top-15 naar de Europese Tour spelen, moet er nog heel wat gebeuren. Zo jammer, want het zal toch niet gebeuren dat we ook in 2019 maar één landgenoot op het hoogste niveau hebben?
Mocht dat wel het geval zijn, dat niemand er in slaagt via de ranking of via Qualifying School door te stromen, dan dringen zich een paar vragen op. Hoe slecht is het voor het Nederlandse golf dat we nu al jaren alleen Luiten op de Europese Tour hebben? Hoe kan het toch dat het de afgelopen jaren niemand lukt om door te stoten naar het hoogste niveau?
En, tenslotte, de hamvraag: wat moet er gebeuren om de aansluiting wel te vinden?
Groet, Martijn
Hey Martijn,
Inderdaad, de hamvraag. Maar dan wel erg magere ham die je liever niet nuttigt…
We hebben met elkaar afgesproken dat we de bondscoach – die eigenlijk geen coach maar een soort Directeur Sportif is – een paar jaar de tijd zouden gunnen om te bewijzen dat zijn plannen hout snijden. Maar je zou toch onderhand iets van een stijgende lijn willen bespeuren.
Ik kreeg inmiddels een uitnodiging voor een persbijeenkomst tijdens het KLM Open waarin net als vorig jaar tekst en uitleg wordt gegeven. Da’s mooi, want dan kunnen we aan de hand van de grote toernooien van de zomer een balans opmaken.
Het probleem in Nederland is dat er zo weinig talentvolle spelers en speelsters zijn. Dus wordt de vlag al gehesen als Jerry Ji op De Gelpenberg met vijftien onder par wint. Maar wat die score voorstelde, werd in het Brits Amateur pijnlijk duidelijk: niets. En bij de mannen
hebben we bij de pro’s en de amateurs één landgenoot in de top-200 van de wereld: Joost Luiten en Philip Bootsma.
Als we overstappen op de mannen op de Challenge Tour, dan blijf ik hoopvol op een mooie tweede helft van het seizoen. Hoop verloren, al verloren. Nietwaar?
Kop op!
Jan Kees
Artikel geplaatst op: 01 juli 2018 - 19:09

Gerelateerd

Delen